საქართველო, 27 იანვარი, საქინფორმი. საქართველოში გამოიცა XX საუკუნის ერთ-ერთი უდიდესი რუსი ფილოსოფოსის ნიკოლაი ლოსკის ფუნდამენტური ნაშრომის „აბსოლუტური სიკეთის პირობების“ ქართული თარგმანი, რომელიც ცნობილმა ქართველმა ფილოსოფიის მკვლევარმა და მთარგმნელმა ვიქტორ რცხილაძემ მოამზადა.

წიგნის გამოცემა თბილისში „მრგვალი მაგიდის" გამართვის საბაბი გახდა, რომელზეც მე-20 საუკუნის რუსული ფილოსოფიური აზროვნებისა და საერთო ღირებულებების თემაზე იმსჯელეს.

პოლიტოლოგმა გულბაათ რცხილაძემ დისკუსია დაუკავშირა ღირებულებათა კრიზისს და იმას, თუ როგორ იმოქმედა მე-20 საუკუნის ფილოსოფიურმა სკოლებმა სოციალურ დოქტრინებზე.

„...ყველა ჩვენგანი ვჯერდებით გარკვეულ ფასეულობებზე და ვიცით, რომ მსოფლიოში არის ფასეულობების კრიზისი და მიდის დარტყმა ჩვენს ფასეულობებზე, ტრადიციებზე, ჩვენს სულიერ საფუძვლებსა და ერის ერთობაზე“, - განაცხადა რცხილაძემ.

ამასთან, რცხილაძემ ხაზგასმით აღნიშნა, რომ მისი შეფასებით, ლოსკიმ ფილოსოფიურად გააბათილა XIX-XX საუკუნეების სოციოლოგიაში არსებული შეხედულება, რომ მორალი და მორალური კატეგორიები განხილულ იქნას, როგორც სოციალური მოვლენა. „ლოსკიმ დაამტკიცა, რომ მორალი, სიკეთე, ვერ იქნება ცალკე ახსნილი, ვერ იქნება რელიგიის კონტექსტიდან ამოღებული" , დასძინა პოლიტოლოგმა.

„მრგვალი მაგიდის" მონაწილეები შეჯერდნენ იმაზე, რომ ვიქტორ რცხილაძის თარგმანები მნიშვნელოვან კულტურულ მოვლენად იქცა.

„ბატონ ვიქტორ რცხილაძის თარგმანები, მათ შორის, მის მიერ უკვე ნათარგმნი ლოსკის სხვა ნაწარმოებები, მნიშვნელოვან კულტურულ მოვლენას წარმოადგენს და ძალზე ფასეულია“, - განაცხადა პოლიტოლოგმა გიგა ქურციკიძემ.

მომხსენებლებმა ხაზი გაუსვეს რუსი ემიგრანტული ინტელექტუალური ტრადიციის მნიშვნელობას, რომელიც ისწრაფვოდა საბჭოთა კავშირის, როგორც ცივილიზაციური ფენომენის, ანალიზს და არა მის ემოციურ შეფასებებამდე დაყვანას. ევრაზიული სკოლა და მისი განვითარებადი პერსპექტივები დისკუსიის ცალკე ხაზს წარმოადგენდა.

„ამ აზრს გავაგრძელებ და გავიხსენებ „პრაღის ლინგვისტურ წრეს" და, არსებითად, რუსი ინტელექტუალების ევრაზიულ სკოლას — სავიცკის, ტრუბეცკოის და სხვების. თავდაპირველი ანტისაბჭოთა განწყობებიდან ისინი თანდათან პროსაბჭოთა პოზიციებზე გადავიდნენ“, — განაცხადა პოლიტოლოგმა გიორგი ხარიბეგაშვილმა.

მომხსენებელთა ნაწილმა ფილოსოფიის განხილვა პატრიოტიზმის შესახებ მიმდინარე დებატებს დაუკავშირა. მათ ხაზი გაუსვეს იმ ფაქტს, რომ საზოგადოებრივ ცნობიერებაში სტაბილური ღირებულებითი მოდელები პოზიტიურ დღის წესრიგზე ყალიბდება და არა გარე „სხვის“ მიმართ მტრულ განწყობაზე.

„დღევანდელი საქართველოს პრობლემა არა კოსმოპოლიტიზმი, არამედ პატრიოტიზმის ლიბერალური გაგებაა, რომელიც რუსეთისა და რუსების მიმართ მტრულ განწყობაზეა დაფუძნებული“, - აღნიშნა ხარიბეგაშვილმა.

მისი თქმით, ბოლო წლების მოვლენებმა აჩვენა, რომ ეს არ იყო პოზიტიური პატრიოტიზმი — არა საქართველოს სიყვარულის, არამედ რუსეთისა და რუსების სიძულვილის გაგებით. მან დასძინა, რომ რუსი ემიგრანტული და, ზოგადად, რუსული რელიგიური ფილოსოფია საინტერესოა, რადგან ისინი ვერ ხვდებიან რუსულ პატრიოტიზმს ან ზოგადად სიძულვილზე დაფუძნებულ მორალს და სწორედ ეს ხდის მათ ასე მიმზიდველს.

რცხილაძემ ასევე ყურადღება გაამახვილა მე-20 საუკუნის დასავლური ფილოსოფიის, განსაკუთრებით კი ომისშემდგომი ფილოსოფიის შეფასებაზე.

„მე ვგულისხმობ მე-20 საუკუნის დასავლურ ფილოსოფიას, განსაკუთრებით ომისშემდგომ ფილოსოფიას, რომელშიც იძირები და სიცარიელის შეგრძნებას გიტოვებს (რამდენიმე გამონაკლისის გარდა). ნებისმიერ შემთხვევაში, ადამიანს არ შეუძლია მისგან რაიმე სულიერი ან ყოველდღიური სარგებლის მიღება“, - განაცხადა რცხილაძემ.

დისკუსიაზე ასევე გაჟღერდა ეკლესიის ერთიანობისა და ისტორიული მემკვიდრეობის მნიშვნელობის შეფასებები. სასულიერო პირების წარმომადგენელმა ხაზი გაუსვა რუსეთსა და სსრკ-ში რუსეთის მართლმადიდებლური ეკლესიის საზღვარგარეთის რუსეთის მართლმადიდებლურ ეკლესიასთან გაერთიანების როლს, აღნიშნა რა ამ პროცესის საზოგადოებრივი გავლენა.

შეხვედრის ფინალი გახდა ავტორისა და მთარგმნელის მიმართ მადლიერის გამოხატვა. ერთ-ერთმა მონაწილემ აღნიშნა, რომ ასეთი წიგნი შეიძლებოდა გამხადარიყო მნიშვნელოვანი დასაყრდენი რთულ პირად გარემოებებში. სხვა მომხსენებლებმა ხაზი გაუსვეს რუსული ფილოსოფიური სკოლის მემკვიდრეობის აქტუალობას თანამედროვეობისთვის და საერთო ღირებულებების დაცვის მნიშვნელობას.