ჩვენი მეთოდი

   რატომ არ გაითვალისწინეს მოსკოვში 08.08.08. ოპერაციის გაკვეთილები და რუსულმა სპეცნაზმა არ ჩაატარა სპეცოპერაცია კიევში პრეზიდენტ ზელენსკის შესაპყრობად — ზუსტად ისეთივე, როგორიც ამერიკულმა სპეცნაზმა „დელტა ფორსმა“ კარაკასში პრეზიდენტ მადუროსა და მისი მეუღლის სილია ფლორესის შესაპყრობად), რის შემდეგაც 22.02.22-ის სპეცოპერაციის საჭიროება გაქრებოდა?

   „პრეზიდენტების გატაცება ჩვენი მეთოდი არ არის!“ — მეტყვიან. არ ვფიქრობ, რომ ომებში ჩაბმა და ჯარისკაცებისა და სამოქალაქო პირების სიცოცხლის გაწირვა სჯობია სპეცოპერაციას. ომში მოქმედებს ომის კანონი და მოწინააღმდეგის მთავარსარდალი ზუსტად ისეთივე სამიზნეა, როგორც ნებისმიერი ჯარისკაცი! მაშინ რატომ შეიძლება ესროლო ქართველ ან უკრაინელ ჯარისკაცს და არ შეიძლება — სააკაშვილსა და ზელენსკის?!

თუ ჩვენი მეთოდია — არ შევასრულოთ კანონი და დავარღვიოთ კონსტიტუცია?! განა რუსეთის ფედერაციის სამხედრო დოქტრინა არ გულისხმობს ბირთვული იარაღის გამოყენებას რუსეთის ტერიტორიისთვის საფრთხის შემთხვევაში?! „როგორც კი მტერი ხელს აღმართავს რუსეთის ტერიტორიის თუნდაც ერთ კვადრატულ მეტრზე, ის მიიღებს გამანადგურებელ პასუხს, რომელიც კოშმარულ სიზმარშიც არ დაესიზმრება!“ — რამდენჯერ მოგვისმენია მსგავსი დაპირებები რუსეთის უმაღლესი ხელმძღვანელობის ბაგეთაგან?! მტერმა მოახდინა ოკუპაცია და თითქმის ერთი წელი ფლობდა კურსკის ოლქს, მტერი დღემდე ბომბავს რუსეთის ქალაქებს, მათ შორის — მოსკოვს: რატომ არ არის დღემდე მტერი განადგურებული?

ხოლო თუ გამანადგურებელი სარაკეტო ან სარაკეტო-ბირთვული დარტყმა მიუღებელია, იქნებ დადგა დრო რუსეთმა დაიწყოს მოქმედება აშშ-ის მსგავსად?! საუბარი ახლა საერთაშორისო სამართალზე კი არ არის, საუბარია მეთოდებზე, რადგან „ქურდი ციხეში უნდა იჯდეს“, ხოლო „მტერი განადგურებული უნდა იყოს“, სასურველია — საკუთარ ბუნაგშივე.

   „ომების დაწყება ჩვენი მეთოდი არ არის!“ — შემეპასუხებიან. აქაოდა, ჩვენ ველოდით 1941 წელსაც, როდის დაიწყებდნენ ომს გერმანელი ნაცისტები, ჩვენ ველოდით 2014 წლიდანაც, სანამ ომს დაიწყებდნენ უკრაინელი ნაცისტები. მაგრამ ნუთუ დღეს კვლავ ველოდებით, სანამ გაერთიანებული ევროპა გერმანიის მეთაურობით, ზუსტად ისე, როგორც მაშინ, დაიწყებს ჩვენს წინააღმდეგ რიგით უკვე მესამე მსოფლიო ომს?! და თუ არა, მაშინ რატომ არ ხორციელდება დარტყმები გადაწყვეტილების მიღების ცენტრებზე, როგორც ამას აკეთებენ აშშ და ისრაელი ირანში? რატომ იქცნენ კიევის რეჟიმის მეთაურები ტელევარსკვლავებად, მილიონერებად და გასტროლიორებად?!

თეთრი ხელთათმანებით ქირურგიული ოპერაციების ჩატარებაა მართებული და არა სამხედროსი, თუმცა ორივე შემთხვევაში ისინი სისხლით გაისვრება...

ღმერთმა ადამიანები ძლიერებად და სუსტებად შექმნა, დრონმა ისინი გაათანაბრა

   თანამედროვე ომის მეთოდები თანდათან იცვლებოდა და ეს პირველად საკუთარ თავზე იგრძნო საბჭოთა კონტინგენტმა ავღანეთში, შემდგომ — გრაჩოვის სატანკო კოლონებმა გროზნოში და ხრულიოვის ჯავშანტექნიკის კოლონებმა ცხინვალში, სადაც სხვადასხვა ყუმბარსატყორცნებით შეიარაღებული მობილური ქვედანაყოფები წარმატებით ანადგურებდნენ მოწინააღმდეგის მძიმე ტექნიკას.

შემდეგ დადგა რობოტების — უპილოტო საფრენი აპარატების, წყალზედა და წყალქვეშა დრონების დრო. მაგრამ ბირთვული ზესახელმწიფოები რუსეთი და აშშ ასეთ „წვრილმანებამდე“, როგორიც უპილოტო აპარატებია, „არ ეშვებოდნენ“. რუსეთში მათთვის სერიოზული ყურადღება არ მიუქცევიათ მაშინაც, როდესაც აზერბაიჯანმა სწრაფად გაიმარჯვა ყარაბაღის ომში თურქული „ბაირაქტარების“ (Bayraktar TB2) და ისრაელის Harpy-ს დრონების წყალობით. მხოლოდ ორი წლის შემდეგ, როდესაც უკრაინაში სიმღერებს უძღვნიდნენ „ბაირაქტარებს“ და სწრაფად გამართეს მათი წარმოება ადგილზე, რუსეთის შეიარაღებულმა ძალებმა იგრძნეს დრონების ეფექტურობა და მათი გამოშვება დააყენეს.

ირანმა ამერიკულ-ისრაელურ აგრესიას უპასუხა მეზობელ ქვეყნებზე დარტყმების კამპანიით არა მხოლოდ რაკეტებით, არამედ ბომბებითა და ნაღმებით, უპილოტო აპარატების გამოყენებით, მაგალითად — თეირანში შემუშავებული Shahed-136-ით, რომლის ღირებულება 20 000-დან 50 000 დოლარამდეა. აშშ მათ ჩამოყრის Patriot-ის რაკეტებით, რომელთა ღირებულება 3-4 მლნ დოლარია და THAAD-ის გადამტაცებით, რომელთა თითოეული ერთეული 10 მლნ დოლარი ღირს.

   დღეს რუსეთი და უკრაინა მსოფლიო ლიდერები არიან დრონების წარმოებასა და მათი გამოყენების მხრივ, ამასთან, რუსეთი დრონების ნაირსახეობითა და მათთან ბრძოლის საშუალებებით უკრაინასაც კი უსწრებს. ამერიკაშიც გაითვალისწინეს სპარსეთის ყურის გაკვეთილები და სასწრაფოდ საკუთარი დრონების წარმოებას იწყებენ.

ყველაფერი ზემოთქმული იმის თაობაზე, რომ პატარა ქვეყნებს/ხალხებსაც შეიძლება ჰქონდეთ საკუთარი „ნესტარი“ და მათ შეუძლიათ იომონ მოწინააღმდეგის აღმატებული ძალების თანასწორად. საქართველოში, მიუხედავად არსებული ბრწყინვალე სამეცნიერო-საწარმოო ბაზისა, დრონებს არ უშვებენ, თუმცა პირველი გამოცდები ჯერ კიდევ სააკაშვილის დროს ჩატარდა. რატომ? — კითხვა არა ჩემთან, არამედ თავდაცვის მინისტრებთანაა, რომლებიც ან ციხეში სხედან, ან ძებნაში არიან, ანდა ჯაშუშები აღმოჩნდნენ.

არნო ხიდირბეგიშვილი,
ქართული საინფორმაციო-ანალიტიკური სააგენტო „საქინფორმი“-ს გენერალური დირექტორი და მთავარი რედაქტორი, უშიშროების, სტრატეგიული ანალიზისა და საინფორმაციო პოლიტიკის ცენტრის დირექტორი

21 მარტი, 2026 წელი
საქართველო, თბილისი