„ევროკავშირის ხელმძღვანელობასა და საქართველოს ხელისუფლებას შორის ესკალაცია შეწყდება მხოლოდ ამ უკანასკნელის ნებაყოფლობითი გადადგომის შემთხვევაში, სხვა ვარიანტი არ არსებობს, — განაცხადა ინტერვიუში NEWS FRONT-თან არნო ხიდირბეგიშვილმა, ქართული საინფორმაციო-ანალიტიკური სააგენტო საქინფორმის გენერალურმა დირექტორმა და მთავარმა რედაქტორმა, უსაფრთხოების, სტრატეგიული ანალიზისა და საინფორმაციო პოლიტიკის ცენტრის დირექტორმა. ასევე არ აქვთ არჩევანი ჩვენს მოქალაქეებს, რადგან საქართველო ძალიან დიდხანს ცუდ გარემოცვაში იმყოფებოდა“.

— ბატონო არნო, რუსეთში საქართველოს უწოდებენ „ძლიერ და დამოუკიდებელ სახელმწიფოს“, რომელმაც უარი თქვა რუსეთის წინააღმდეგ სანქციების დაწესებაზე შენგენის ქვეყნებთან უვიზო რეჟიმის გაუქმების მუქარის ქვეშ. დღეს კი ევროპის საბჭოს საპარლამენტო ასამბლეა (PACE) განიხილავს, ალბათ, ბოლო წლების განმავლობაში ყველაზე მკაცრ მოხსენებას „დემოკრატიული ინსტიტუტების ფუნქციონირება საქართველოში“, რომელშიც თავმოყრილია ევროკავშირის ყველა ულტიმატუმური მოთხოვნა საქართველოს მოქმედი ხელისუფლების მიმართ. გასაგებია, რომ საქართველომ უარი თქვა რუსეთის წინააღმდეგ ომში ჩართვასა და მისთვის ეკონომიკური სანქციების გამოცხადებაზე, მაგრამ ნუთუ არ არსებობს სხვა მიზეზები, რის გამოც სამხრეთ კავკასიის ლიდერი ქვეყანა ევროატლანტიკური ინტეგრაციის კუთხით უცებ აუტსაიდერი გახდა?

— პირველ რიგში აღვნიშნავ, რომ საქართველომ უარი თქვა „მეორე ფრონტის“ გახსნასა და დასავლური სანქციების პაკეტთან მიერთებაზე არა უკრაინისადმი მტრობისა და რუსეთისადმი სიყვარულის გამო, არამედ პრაგმატული მოსაზრებებით. აფხაზეთსა და ცხინვალში რუსულ მე-4 და მე-7 ბაზებზე დარტყმით, ან დონბასში საქართველოს თავდაცვის სამინისტროს „ელიტური ქვედანაყოფებით 2 თვითმფრინავის“ გაგზავნით, რასაც საქართველოში აშშ-ის ელჩი კელი დეგნანი ითხოვდა, საქართველო რისკავდა ორიოდე დღეში განადგურებულიყო. ხოლო რუსეთის წინააღმდეგ სანქციების გამოცხადებით, საქართველო აღმოჩნდებოდა იმ მდგომარეობაში, როგორშიც ახლა სომხეთია, რაც უდავოდ ხელისუფლების დამხობას გამოიწვევდა. ამიტომ თვითგადარჩენის ინსტინქტმა უკარნახა „ქართული ოცნების“ ხელისუფლებას, რომლის ლიდერიც ბიძინა ივანიშვილია, არჩევანი ცუდსა და უარესს შორის გაეკეთებინა. ჯობია იყო აუტსაიდერი, ვიდრე საერთოდ შეწყვიტო არსებობა.

   სხვათა შორის, ეს ნაბიჯიც საქართველოსთვის სულაც არ ყოფილა უსაფრთხო — უკრაინას, რომელიც ბომბავს მოსკოვს, სანქტ-პეტერბურგს და რუსეთის სხვა ქალაქებს, ორ წამში შეეძლო საქართველოს დაბომბვაც, დანარჩენს კი პანიკა და უცხოელი აგენტები დაასრულებდნენ. კიევმა არ გამოგზავნა დრონები თბილისისა და საქართველოს სხვა ქალაქების დასაბომბად სააკაშვილისა და მამულაშვილის „ქართული ლეგიონის“ გამო, რომელიც დონბასში პირველივე დღიდან იბრძვის, და ასევე რეფორმატორთა ქართული გუნდის გამო, რომელმაც ევრომაიდნის შემდეგ უკრაინის სამთავრობო სტრუქტურები დააკომპლექტა.

— მაგრამ ევროსაბჭოს საპარლამენტო ასამბლეის აღნიშნულ მოხსენებაში საუბარია სრულიად სხვა მოთხოვნებზე, რომლებიც საქართველომ არ შეასრულა და ყველა მათგანი „დემოკრატიის რეგრესს“ ეხება. რა მოხდებოდა, საქართველოს ხელისუფლებას სიტუაცია რომ არ გაემწვავებინა და ისინი შეესრულებინა? მაშინ რას წაუყენებდნენ „ქართულ ოცნებას“? ისინი ნაკლებად სავარაუდოა, რომ მთელი მსოფლიოს გასაგონად განაცხადებდნენ, თითქოს სანქციები გამოუცხადეს ივანიშვილსა და საქართველოს ხელისუფლების წარმომადგენლებს, და ასევე აპირებენ საქართველოს მოქალაქეებისთვის უვიზო რეჟიმის გაუქმებას უკრაინისა და ევროკავშირისთვის რუსეთის წინააღმდეგ დახმარებაზე უარის თქმის გამო.

— მოდით, ვნახოთ, რაში ადანაშაულებენ საქართველოს ხელისუფლებას ევროსაბჭოს საპარლამენტო ასამბლეის მოხსენებაში და მე გეტყვით, რა მოხდებოდა, საქართველო ამ მოთხოვნების შესრულებაზე რომ დათანხმებულიყო.

„საქართველოში დემოკრატიის უწყვეტი კრახი და ასამბლეის რეკომენდაციებზე რეაგირების არარსებობა ამ სიტუაციის მოსაგვარებლად, იწვევს სერიოზულ ეჭვებს ხელისუფლების მზადყოფნასთან დაკავშირებით, შეასრულოს ის ვალდებულებები, რომლებიც გამომდინარეობს ევროპის საბჭოში საქართველოს წევრობიდან“, — ნათქვამია დოკუმენტში. რეზოლუციის პროექტში აღნიშნულია, რომ „ინიციატივა საქართველოში ყველა დემოკრატიული ოპოზიციური პარტიის ფაქტობრივი აკრძალვისა და მათი ლიდერების სისხლისსამართლებრივი დევნის შესახებ პოლიტიკურად მოტივირებული და ფაბრიკაციული ბრალდებების საფუძველზე მიუღებელია“. „ასამბლეა კვლავ ადასტურებს, რომ ამ კურსის გაგრძელება ფაქტობრივად გამოიწვევს საქართველოში ერთპარტიული დიქტატურის დამყარებას, რაც არღვევს დემოკრატიის ძირითად პრინციპებს და შეუთავსებელია ევროპის საბჭოს წევრობასთან. იგი მოითხოვს, რომ საქართველოს ხელისუფლებამ დაუყოვნებლივ გაიწვიოს თავისი მიმართვა საკონსტიტუციო სასამართლოდან დემოკრატიული ოპოზიციური პარტიების აკრძალვის თაობაზე, და ასევე შეწყვიტოს მათი ლიდერების უსამართლო და პოლიტიკურად მოტივირებული სისხლისსამართლებრივი დევნა“, — ნათქვამია დოკუმენტში.

   ანუ „ქართული ოცნების“ ამჟამინდელმა ხელისუფლებამ თვალი უნდა დახუჭოს სააკაშვილისა და მისი მხარდამჭერების რეჟიმის დანაშაულებათა შემსწავლელი საპარლამენტო კომისიის დასკვნის 500-ზე მეტ გვერდზე; თვალი უნდა დახუჭოს იმ ფაქტზე, რომ რადიკალურმა ოპოზიციამ — უცხოელი აგენტებით დაკომპლექტებულმა პარტიებმა, სახელმწიფო გადატრიალების 6 მცდელობა განახორციელეს, შტურმით მიჰქონდათ იერიში პარლამენტსა და პრეზიდენტის სასახლეზე; ციხეებიდან უნდა გამოუშვას ამ მოვლენების მეთაურები და ორგანიზატორები, რომლებმაც არაერთი კანონი და კონსტიტუცია დაარღვიეს, მაგრამ საკუთარი ბრალი არ უღიარებიათ. რაც ამას მოჰყვება, ძნელი მისახვედრი არ არის — ახალი, რიგით მე-7 „რევოლუცია“, მომზადებული პარტიებისა და მათი ლიდერების მიერ წარსული შეცდომების გათვალისწინებით. შემდეგ კი დაიწყებოდა ანგარიშსწორება მოსახლეობაზე, რომელსაც ორი წელია აცხელებს პერმანენტული საპროტესტო აქციების გამო.

   რეზოლუციაში ასევე დაგმობილია „სამოქალაქო საზოგადოების საქმიანობისთვის სულ უფრო შევიწროებული სივრცე, რაც საფრთხის ქვეშ აყენებს მის არსებობას. ეს ტენდენცია უნდა შეიცვალოს. ასამბლეა ასევე გმობს ზეწოლას სამოქალაქო საზოგადოების ორგანიზაციებზე, მათ ხელმძღვანელებსა და დამოუკიდებელ მედიაზე, მათ შორის სადავო კანონმდებლობის ბოროტად გამოყენების გზით. პირველ რიგში უნდა გაუქმდეს კანონი „უცხოური გავლენის გამჭვირვალობის შესახებ“ და კანონი „უცხოელი აგენტების რეგისტრაციის შესახებ“ (GEOFARA), ასევე გრანტების შესახებ კანონში ბოლო დროს შესული ცვლილებები — ვენეციის კომისიის რეკომენდაციების შესაბამისად“, — აღნიშნულია რეზოლუციის პროექტში.

ანუ მმართველმა „ქართულმა ოცნებამ“, რომელიც წარმოადგენს საპარლამენტო უმრავლესობას და რომელმაც დააკომპლექტა მთავრობა, უნდა გააუქმოს კანონები, რომლებიც ხელს უშლის სახელმწიფო წყობის დასამხობად, ძირგამომთხრელი დივერსიული სამუშაოებისთვის გამიზნულ ტრანშებსა და საქართველოში უცხოელი აგენტების — როგორც გავლენის, ისე სპეცსამსახურების აგენტების — იდენტიფიცირებას. შედეგი ისევ იგივე იქნება — ხელისუფლებას ჩამოაგდებენ, საქართველოში დაიწყება ანარქია, როგორც ეს არაერთხელ მომხდარა ჟორდანიას მენშევიკური მთავრობის დროიდან მოყოლებული. ამიტომ ევროსაბჭოს საპარლამენტო ასამბლეის არცერთი მოთხოვნა საქართველოს მიმართ თავისთავად შეუსრულებელია.

— რა არის ალტერნატივა? ხომ უნდა არსებობდეს გამოსავალი? ვისი იმედი შეიძლება ჰქონდეს საქართველოს, თუ ყველგან მტრები არიან — როგორც სახელმწიფოს შიგნით, როგორც თქვენ ამბობთ, რადიკალი რევანშისტების სახით, ისე ქვეყნის გარეთ, ევრობიუროკრატიის სახით?

— ამჟამად საქართველოს მოქალაქეებს არ აქვთ არჩევანი ცუდსა და კარგს, ცუდსა და უარესს შორის. ჩვენ უბრალოდ საერთოდ არ გვაქვს არჩევანი, გარდა „ქართული ოცნების“ მთავრობის მხარდაჭერისა, რადგან ყველა დანარჩენი ვარიანტი საქართველოს უახლეს ისტორიაში უკვე არაერთხელ გავიარეთ. რა თქმა უნდა, რუსეთს შეუძლია კოლექტიურ დასავლეთთან 4 წელი იომოს, საქართველო კი 4 საათსაც ვერ შეძლებს. საქართველოს მოკავშირეებიც არ ჰყავს. თუ ვისაუბრებთ ყველაზე ახლო პარტნიორსა და ქვეყანაზე, რომლისკენაც საქართველო მიისწრაფვის, და რომლის ხელისუფლებასთანაც საქართველოს ურთიერთგაგება აქვს, ეს აზერბაიჯანია. ბიძინა ივანიშვილი და ილჰამ ალიევი მეგობრები არიან, მათი მოსაზრებები სრულად ემთხვევა ერთმანეთს. ჩვენს ქვეყნებს აკავშირებს კომუნიკაციები – ენერგეტიკული და სატრანსპორტო, „შუა დერეფანი“. ჩემთვის ცნობილია, რომ აზერბაიჯანის პრაგმატული გზა იმპონირებს საქართველოს პოლიტიკურ ხელმძღვანელობას. საქართველოს საგარეო პოლიტიკური არეალი, როგორც ჩემს ბოლო პუბლიკაციაში ვწერ, გასცდა ნატო-აშშ-ევროკავშირის „სამკუთხედს“ და გაფართოვდა აღმოსავლური „კვადრატის“ ფარგლებში: ჩინეთი, ცენტრალური აზია, აზერბაიჯანი თურქეთთან ერთად და სპარსეთის ყურის ქვეყნები.

   საქართველო ძალიან დიდხანს იმყოფებოდა ცუდ გარემოცვაში: 2004-დან 2012 წლამდე — სააკაშვილის დროს, და 2013-დან 2022 წლამდე — ამჟამინდელი ხელისუფლების პირობებში. აშშ-ის არაადეკვატური ადმინისტრაციები, ევროკავშირის უცნაური ლიდერები, ნატოს საერთაშორისო სწავლებები — თბილისში დაუღალავად იმეორებდნენ, რომ ეს ყველაფერი საქართველოს უალტერნატივო ევროატლანტიკური არჩევანია, რომელიც ქართველ ხალხს ლამის ქართველმა მეფეებმა და უფრო ადრეც — Homo georgicus ზეზვამ და მზიამ უანდერძეს. მხოლოდ 2022 წლიდან, უკრაინაში სპეცოპერაციის დაწყების შემდეგ, საქართველომ აჩვენა ხასიათი და ღირსება, უარი თქვა რა შეეწირა ყველაფერი — თავისი 2-ათასწლოვანი ისტორია, ტრადიციები, კულტურა, ხალხი — „ცისფერი“ ევროსტანდარტებისა და ევროპის აკვიატებული იდეის გამო, გაენადგურებინა რუსეთი. ამიტომ ყველაფერი ასე სწრაფად მოხდა და სათადარიგო ვარიანტების მომზადება უბრალოდ ვერ მოასწრეს. სხვა მიზეზებზე — უშუალოდ ხელისუფლებაში მყოფ მტრებზე — არაერთხელ მისაუბრია და აღარ გავიმეორებ. რუსეთის პრეზიდენტმა გუშინ განაცხადა, რომ ნატო რუსეთთან ღია ომისთვის ემზადება. სად არის გარანტია, რომ ამ არეულობაში თან არ მოიშორებენ სამხრეთ კავკასიის ერთ-ერთი ქვეყნის ურჩ ხელისუფლებას და ტახტზე არ დააბრუნებენ ქართველ „ფაშინიანს“ — მიშა სააკაშვილს?! ასეთი გარანტია არ არსებობს.

— და ბოლო კითხვა: თქვენი პროგნოზი იმის შესახებ, რომ სააკაშვილის ექსტრადირება უკრაინაში შეიძლება მოხდეს, როგორც ჩანს, მართლდება: „თუ პირი მსჯავრდებულია და იხდის სასჯელს პენიტენციურ დაწესებულებაში, კონკრეტული ვადის მოხდის შემდეგ (ნაკლებად მძიმე დანაშაულის შემთხვევაში 1/3, მძიმე დანაშაულის შემთხვევაში 1/2 და განსაკუთრებით მძიმე დანაშაულის შემთხვევაში 2/3), ადგილობრივ საბჭოს, შესაბამისი კრიტერიუმების დაკმაყოფილების შემთხვევაში, უფლება ექნება განცხადების შეტანის გარეშე, სავალდებულო წესით განიხილოს უცხოელი მსჯავრდებულის დარჩენილი საპატიმრო სასჯელის უფრო მსუბუქი სასჯელით შეცვლის საკითხი, როგორიცაა ქვეყნიდან გაძევება და ქვეყანაში შემოსვლის აკრძალვა“, — განაცხადა საქართველოს შინაგან საქმეთა მინისტრის მოადგილემ ალექსანდრე დარახველიძემ საქართველოს პარლამენტის გუშინდელ პლენარულ სხდომაზე. საქართველოს მესამე პრეზიდენტის შესახებ დეპუტატის კითხვაზე პასუხისას მან დააზუსტა, რომ „ცვლილებები ვრცელდება ყველა პირზე, ვინც აკმაყოფილებს კრიტერიუმებს და კანონი არ შეიძლება შემუშავდეს ერთი კონკრეტული ადამიანისთვის“.

— როგორც ვივარაუდე, თბილისმა უარი თქვა სააკაშვილის კიევისთვის დაუყოვნებლივ გადაცემაზე და ჯერ ამისთვის საკანონმდებლო ბაზას ქმნის. როდესაც ვამბობდი, რომ სააკაშვილისთვის სპეციალურად წერენ კანონს, ვგულისხმობდი, რომ სწორედ ზელენსკის თხოვნა უკრაინის მოქალაქე სააკაშვილთან დაკავშირებით, რომელიც მან საქართველოს პრემიერ კობახიძესთან შეხვედრისას უკრაინისა და საქართველოს საგარეო საქმეთა მინისტრების თანდასწრებით გამოთქვა, გახდა საკანონმდებლო ცვლილებების შეტანის მაპროვოცირებელი მიზეზი, ხოლო კანონი, რა თქმა უნდა, ყველაზე გავრცელდება. ეს კანონი ძალიან სასარგებლოა არალეგალური მიგრანტების გაძევების ახალი საემიგრაციო პოლიტიკის სულისკვეთებიდან გამომდინარე, ის დაეხმარება ჩვენი ციხეების უცხოელებისგან განტვირთვას და ადგილების განთავისუფლებას ადგილობრივი კანონდამრღვევებისთვის. მაგრამ მისი შექმნის ტრიგერი გახდა ზელენსკის თხოვნა, რომელსაც სურს ციხიდან დაიხსნას თავისი მეგობარი და მრჩეველი რეფორმების საკითხებში.

— მაგრამ რატომ გააქტიურდა სააკაშვილი ციხიდან ამ ბოლო დროს და კვლავ აცხადებს პრეტენზიას დაბრუნებაზე ქართულ პოლიტიკაში - იმის ნაცვლად, რომ მშვიდად დაელოდოს უკრაინაში ექსტრადიციას, ანუ გათავისუფლებას? სად არის ლოგიკა? მოისურვებს რო ამის შემდეგ საქართველოს ხელისუფლება პოტენციურად საშიში სააკაშვილის გათავისუფლებას?

— სააკაშვილმა დღეს თავისი გათავისუფლება გამოიმუშავა, მან საქართველოს ხელისუფლებას უდიდესი სამსახური გაუწია. ციხიდან გაკეთებულ ყოველდღიურ განცხადებებში ის დაუნდობლად აკრიტიკებს მთელ ოპოზიციურ სპექტრს, ამხელს ყველა პარტიას და მათ ხელმძღვანელებს, საკუთარის ჩათვლით. სააკაშვილმა პრაქტიკულად დაშალა დაგეგმილი ოპოზიციური ალიანსი და მოახდინა ქართული რადიკალური ოპოზიციისა და მისი სპონსორების ლუსტრაცია. სააკაშვილი არის პათოგენური ვირუსი, მსგავსი იმათი, რომლებიც ლუგარის ლაბორატორიაში ინახება, ამიტომ სასურველია მისი საქართველოდან შორს მოშორება.

   სხვათა შორის, ლუგარის ლაბორატორიასთან დაკავშირებით: ამ დღეებში აშშ-ის ეროვნული დაზვერვის ხელმძღვანელმა ტულსი გაბარდმა პენტაგონის ბიოლაბორატორიების წინააღმდეგ გამოძიების ინიცირება მოახდინა. დაწყებულია 120-ზე მეტი ბიოლოგიური ლაბორატორიის შემოწმება საზღვარგარეთ 30-ზე მეტ ქვეყანაში; დადგინდება ლაბორატორიების ზუსტი ადგილმდებარეობა, თუ რა პათოგენები ინახება იქ და კონკრეტულად რა კვლევები ტარდება. გაცხადებული ამოცანაა — შეწყდეს პათოგენების გაძლიერებისკენ მიმართული საშიში კვლევები, რომლებმაც შეიძლება საფრთხე შეუქმნას ამერიკელებისა და მთელი მსოფლიოს ჯანმრთელობას. ეს კი იმას ნიშნავს, რომ უკრაინაში მსგავსი ბიოლაბორატორიების დახურვის კვალდაკვალ, დადგება თბილისიდან ლუგარის სახელობის ბიოლოგიური ლაბორატორიის დახურვისა და ევაკუაციის საკითხი — პათოგენებისა და ვირუსების შტამების საცავთან ერთად.

ინტერვიუ მოამზადა და ჩაატარა მაია ჯავახიშვილმა

2026 წლის 24 ივნისი
საქართველო, თბილისი