პუბლიკაციები
მამუკა ფიფია: „რუსეთი — ეს ჩვენც ვართ“

   28 ოქტომბერს, მოსკოვის „პრეზიდენტ-ოტელში“ შედგა ფონდის „რუსთა და ქართველთა ერთიანობა“ პრეზენტაცია. წინა ინტერვიუში ფონდის თავმჯდომარემ, მამუკა ფიფიამ ორგანიზაციის გეგმებზე ისაუბრა. ახლა ვუბრუნდებით საუბარს — შეხვედრის შედეგებზე, მონაწილეთა წინადადებებსა და პირველ პრაქტიკულ ნაბიჯებზე.

— მამუკა, რა შთაბეჭდილებებით გამოხვედი შეხვედრიდან? რა იყო შენთვის განსაკუთრებით მნიშვნელოვანი და რა გამოხმაურებები მიიღე უკვე, მათ შორის თბილისიდან?

— გამოვედი აღფრთოვანებული, სამუშაოდ შემართული. ფონდის პრეზენტაციას შესამჩნევი გამოხმაურება მოჰყვა.

ჩვენთვის მნიშვნელოვანია, რომ შეხვედრაზე მოვიდნენ რუსეთის საგარეო საქმეთა სამინისტროსა და პრეზიდენტის ადმინისტრაციის წარმომადგენლები. მათი დასწრება და მზაობა, მხარი დაუჭირონ ჩვენს წამოწყებებს სახალხო დიპლომატიის, კულტურისა და ჩვენს ხალხებს შორის ურთიერთობების განვითარების სფეროში — სერიოზული მხარდაჭერაა. მადლობა მათ ამისთვის.

მონაწილეთა შორის იყვნენ სახელმწიფო სათათბიროს დეპუტატი ყაზბეგ ტაისაევი, რუსეთში ფედერალური ქართული ეროვნულ-კულტურული ავტონომიის პრეზიდენტი დავით ცეცხლაძე, რუსეთის საგარეო საქმეთა სამინისტროს წარმომადგენელი ვასილი გავრილოვი, „დელოვაია როსიას“ პრეზიდენტი პაველ ტიტოვი, „დელოვაია როსიას“ ბიზნეს-ელჩი საქართველოში რომან ბოკერია, რუსულ-ქართული საქმიანი საბჭოს თავმჯდომარე იური ბალაშოვი, მოსკოვის ქართული ტაძრის წინამძღვარი დეკანოზი თეოდორე კრეჩეტოვი, სერგეი გლაზიევის თანაშემწე იგორ ბელოუსოვი, მგიმო-ს დოცენტი, ადვოკატი კონსტანტინე ტრაპაიძე. სტუდენტურ საზოგადოებას წარმოადგენდნენ სოფია ჩაჩია და გიორგი წერეთელი. ასევე იყვნენ საქმიანი და ექსპერტული წრეების წარმომადგენლები, უფლებადამცველები.

თბილისიდან სხვადასხვაგვარ გამოხმაურებას ვიღებ, მაგრამ ძირითადად ხალხს უხარია, რომ რაღაც კეთდება, მათ შორის რუსეთში მცხოვრები ქართველებისთვის, რათა მათ ქვეყნის ცხოვრებაში უფრო ფართო მონაწილეობა მიიღონ.

— რა წინადადებები შევიდა შემაჯამებელ რეზოლუციაში და რა არის მათგან თქვენთვის პრიორიტეტული? მიმართვა უკვე გაეგზავნათ ადრესატებს? და ვინ შევა ფონდის სამეურვეო საბჭოში?

— რეზოლუციაში რამდენიმე მიმართულებაა. ერთ-ერთი მათგანია — რუსული ენის შესწავლის, შენარჩუნებისა და პოპულარიზაციის ხელშეწყობა როგორც რუსეთში, ისე საქართველოში მცხოვრებ ქართველებს შორის. ეს მნიშვნელოვანია კომუნიკაციისთვის, განათლების მიღებისა და პროფესიული განვითარებისთვის, ჩვენს ხალხებს შორის ისტორიული კავშირების შესანარჩუნებლად.

კიდევ ერთი წინადადება — რუსულ-ქართული უნივერსიტეტის შექმნის ხელშეწყობაა. ჩვენ მას განვიხილავთ როგორც საერთაშორისო საგანმანათლებლო და სამეცნიერო ცენტრს, რომელიც დაეხმარება ჩვენს ქვეყნებს შორის აკადემიური თანამშრომლობისა და ჰუმანიტარული კავშირების განვითარებას.

მინდა ასევე გამოვყო წინადადება ლომისის ეკლესიაში ღვთისმსახურებისა და მომლოცველობის აღდგენის შესაძლებლობის შესახებ. რეზოლუციაში საუბარია რუსულ და ქართულ მართლმადიდებლურ ეკლესიებთან ურთიერთქმედებაზე მათი დამოუკიდებლობისა და კანონიკური მოწყობის პატივისცემით.

მიმართვის გაგზავნას უახლოეს მომავალში ვგეგმავთ რუსეთის პრეზიდენტისა და საქართველოს პრემიერ-მინისტრისთვის.

რაც შეეხება სამეურვეო საბჭოს, მონაწილეობის მსურველი ბევრია. სიას წარმოვადგენთ, როდესაც შემადგენლობა განისაზღვრება. ჩვენ ასევე უნდა მოვამზადოთ პრიორიტეტული ღონისძიებების გეგმა. მრგვალი მაგიდის მონაწილეებს შეეთავაზათ, ფონდში გამოაგზავნონ თავიანთი წინადადებები ერთობლივი პროექტებისა და თანამშრომლობის შესაძლო ფორმების შესახებ.

— რით დაიწყებს ფონდი პრაქტიკულ მუშაობას? რა არის ახლა თქვენთვის მთავარი?

— ერთ-ერთი მთავარი ამოცანა — რუსეთში მცხოვრებ ქართველებთან მუშაობაა. არავისთვის საიდუმლო არ არის, რომ ბევრი ჩვენი თანამემამულე დღემდე სიმპათიით არის განწყობილი სააკაშვილის სისხლიანი რეჟიმის მიმართ. ამას თავისი მიზეზები აქვს. ჩვენ ისინი დეტალურად გავაანალიზეთ და მოვამზადეთ წინადადებები, თუ როგორ ვიმუშაოთ ამ სიტუაციასთან დაკავშირებით.

მათ წარვადგენთ სახელმწიფო სათათბიროს დსთ-ს საქმეთა, ევრაზიული ინტეგრაციისა და თანამემამულეებთან კავშირების კომიტეტში. ვიმედოვნებთ, რომ კომიტეტის მეშვეობით ისინი მიეწოდება საგარეო საქმეთა სამინისტროს, პრეზიდენტის ადმინისტრაციასა და სხვა დაინტერესებულ სტრუქტურებს.

აქ მთავარია — ჩვენი თანამემამულეების სრულფასოვანი ინტეგრაცია რუსეთის ცხოვრების ყველა სფეროში. საჭიროა ნდობის აღდგენა. საჭიროა, ხალხი დარწმუნებული იყოს: რუსეთი მათი მტერი არ არის და ისეთი მოვლენები, როგორიც 2006 წელს ქართველების დეპორტაცია იყო, აღარ განმეორდება.

ასეთი ნდობის ერთ-ერთი დამაჯერებელი დასტური შეიძლება ყოფილიყო ქართველების საპასუხისმგებლო თანამდებობებზე დანიშვნა. ჩვენმა წინაპრებმა არაერთხელ დაამტკიცეს, რომ შეუძლიათ პასუხისმგებლობის აღება და შედეგების მიღწევა, მათ შორის მაღალ სახელმწიფო პოსტებზე საბჭოთა კავშირის დროს. ჩვენ გვაქვს ის, რასაც შეგვიძლია დავეყრდნოთ.

ჩვენ გვჭირდება, რომ ხალხი გრძნობდეს: რუსეთი — ეს ჩვენც ვართ. რომ გრძნობდნენ თავს მისი ცხოვრების მონაწილეებად, ხედავდნენ ქვეყნისთვის სარგებლის მოტანის შესაძლებლობებს. ნდობა ასეთი კონკრეტული რამეებისგანაც ყალიბდება.

— ქართულ მედიაში გაჩნდა კრიტიკული პუბლიკაციები — ოთარ ფარცხალაძის მონაწილეობისა და იმის შესახებ, თუ ვინ დააფინანსებს ფონდს. რას უპასუხებ ამ კრიტიკას?

— ოთარ ფარცხალაძე — ნიკოლოზ კარტოზიასთან ერთად ფონდის ერთ-ერთი დამფუძნებელია. მე ფონდის თავმჯდომარე ვარ.

მე და ოთარი მანამდეც, თითოეული ცალკე, ვხარჯავდით საკუთარ სახსრებს ქველმოქმედებაზე. ვეხმარებოდით ჩვენს თანამემამულეებს, კურსკისა და ბელგოროდის ოლქების, დონეცკისა და ლუგანსკის მცხოვრებლებს — იქ, სადაც დახმარება იყო საჭირო.

ახლა გაჩნდა შესაძლებლობა, ეს მუშაობა ფონდის მეშვეობით მოვაწყოთ. საუბარია ჩვენსავე იმ სახსრებზე, რომლებსაც ადრეც მივმართავდით ხალხის დასახმარებლად. ჩვენ გვინდა, რომ ეს საქმიანობა იყოს სტრუქტურირებული და გამჭვირვალე.

არიან სხვა გულისხმიერი ქართველი მეწარმეებიც. ისინი რეკავენ, გვთავაზობენ დახმარებას, საუბრობენ მონაწილეობის სურვილზე. ბევრი ასევე დიდი ხანია დამოუკიდებლად ეწევა ქველმოქმედებას. ფონდს შეუძლია მოგვცეს შესაძლებლობა, გავაერთიანოთ ეს ძალისხმევა და გასაგები გავხადოთ, რაზე მიიმართება ფული.

რაც შეეხება ოთარს, მე მიმაჩნია, რომ მან საკუთარ თავზე მიიღო დარტყმები რუსეთთან კეთილმეზობლური ურთიერთობების კურსისა და იმ ფუნდამენტური ღირებულებებისადმი მიბრუნებისთვის, რომლებიც წინაპრებისგან გვერგო. ამას ვუკავშირებ მის წინააღმდეგ დაწესებულ სანქციებსაც.

კრიტიკას მშვიდად და ყურადღებით ვეკიდები. ის მიბიძგებს, კიდევ უფრო მომთხოვნი ვიყო ჩემი სამუშაოს მიმართ, შევამოწმო საკუთარი თავი და ჩემი გადაწყვეტილებები. მაგრამ თავისთავად კრიტიკა არ არის არჩეულ გზაზე უარის თქმის მიზეზი. ჩემთვის მთავარია — რა სარგებელი მოაქვს ჩვენს ქმედებებს ხალხისთვის და ჩვენს ერებს შორის ურთიერთობებისთვის.

ესაუბრა ოდისეი ფიფია, „МИР-инфо“-ს მთავარი რედაქტორი